Vinnureglan um sagblað er fyrst og fremst byggð á núningi og svarfasýningu á skurðarhlutnum. Þegar sagblaðið snýst á miklum hraða eða færist fram og til baka í snertingu við efnið sem skorið er, skera tennurnar í yfirborð efnisins og aðgreina smám saman efnið í viðeigandi lögun með núningi og núningi.
Nánar tiltekið felur í sér að vinna meginreglan um sagblað felur í sér eftirfarandi lykilatriði:
Virkni tanna: Tennurnar eru skurðarþáttur sagblaðsins. Lögun þeirra og fjöldi fer eftir því að efnið er skorið og viðeigandi kröfur. Þegar tennurnar komast í snertingu við efnið nota þær skarpar skurðarbrúnir sínar til að skera upp í yfirborðið og aðskilja efnið smám saman með stöðugum núningi og slípandi aðgerðum.
Snúning eða gagnkvæm hreyfing: Sögblaðið er ekið af rafmótor eða öðrum aflgjafa og nær háu - hraða snúningi eða gagnkvæmri hreyfingu. Þessi hreyfing tryggir að tennurnar haldi stöðugu snertingu við efnið sem er skorið, sem gerir kleift að skera niður.
Skurður kraftur: Meðan á skurðarferlinu stendur beitir sagblaðið ákveðið magn af skurðarkrafti til að tryggja að tennurnar komist inn í efnið vel. Magn skurðaraflsins fer eftir hörku og þykkt efnisins, svo og tilætluðum skurðarhraða.
Efnisaðskilnaður: Með stöðugri núningi og mala verkun saganna er efnið smám saman aðskilið í litla bita eða duft og skurðarmarkmiðinu er loksins náð.
